X
تبلیغات
خـــــدایا چرا مـــــــن....؟

خـــــدایا چرا مـــــــن....؟

|شنبه شانزدهم اردیبهشت 1391| 17:28|بهنام احمد جمالی|

یک نفر نیست بپرسد از من

 که تو از پنجره ی عشق چه ها می خواهی؟

صبح تا نیمه ی شب منتظری

همه جا می نگری

گاه با ماه سخن می گویی

گاه با رهگذران،خبر گمشده ای می جویی

راستی گمشده ات کیست؟

کجاست؟

صدفی در دریا است؟

نوری از روزنه فرداهاست

یا خدایی است که از روز ازل ناپیداست...

|جمعه شانزدهم دی 1390| 3:22|بهنام احمد جمالی|

خداوندا خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــداوندا.....

قرارم باش و یارم باش .....

جــــــــــــــــــــــــــــــــــهان تاریکی محـــــــــــــــــــــــض است

        میترسم..

                         کنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارم باش....

|جمعه شانزدهم دی 1390| 3:19|بهنام احمد جمالی|

کـــــــــاش ... 

کــــاش میــــشد ...

... خدایــــــــا ... !

کـه در این تنــــــــهایی ،

یک دم از"یــــــاد تـــــو" غافل بودم ...

شـــاید آنــــگاه ،

دمـــی ... شک به پریشانی خــــود می بـــــردم ...!!!

|جمعه شانزدهم دی 1390| 3:17|بهنام احمد جمالی|

آنقــدر مــــرا سرد کـــرد ؛

از خــــودش .. از عشـــق ..

کــه حـــالا بــه جـــای دلبستن ،  یــــخ بستــه ام!

آهــــای !!!

روی احســاســم پــا نگذاریــد ..

لیـــز می خوریــد .!.

|سه شنبه دهم آبان 1390| 15:13|بهنام احمد جمالی|

سکوتم را معجزه ای بدان برای زندگی آرامت !

                                       سکوت کرده ام ....

                                                     درست به بلندی عمرتو! 

|شنبه شانزدهم مهر 1390| 17:7|بهنام احمد جمالی|






دلم گرفته اي دوست! هواي گريه با من

گر از قفس گريزم، كجا روم، كجا من؟

كجا روم؟ كه راهي به گلشني ندانم

كه ديده برگشودم به كنج تنگنا، من

نه بسته‌ام به كس دل، نه بسته دل به من كس

چو تخته پاره بر موج، رها، رها، رها، من

ز من هر آن‌كه او دور، چو دل به سينه نزديك

به من هر آن‌كه نزديك، ازو جدا، جدا، من!

نه چشم دل به سويي، نه باده در سبويي

كه تر كنم گلويي به ياد آشنا، من

ز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه كاهد؟

كه گويدم به پاسخ كه زنده‌ام چرا من؟

ستاره‌ها نهفتم در آسمان ابري -

دلم گرفته اي دوست! هواي گريه با من ...

|دوشنبه بیست و یکم شهریور 1390| 20:14|بهنام احمد جمالی|

خدایـــا دلــــــم بـــاز امشب گــــــرفته.!!

 

   بیــــــا تا کمی با تـــو صـــــحبت کنـــم...

 

              بیا تا دل کوچــــــــــکم را

 

    خدایـــا فقــــط با تـــو قسمت کنم..!

 

           خدایـــــا بیــا پشت آن پنــجــره..

 

   که وا می شود رو به ســــــوی دلــــــــم!!

 

     بیـــا پــــرده ها را کنـــاری بزن...

 

        که نــــــورت بتــابد به روی دلـــــــم!!!

 

         خدایـــا کمـــک کـــن :

 

    که پـــروانه ی شعر من جــــان بگیرد...

 

                کمی هم به فـــــکر دلـــــــم باش...

 

               مبـــادا بمیـــرد...!!!

 

    خــــدایــا دلــــــم را

 

     که هر شب نــفس می کشـــد در هوایـــــت...


    اگر چه شــــــکســــــته!!!

 

                       شبــــی می فرســــتم بــرایــت...!!!

|دوشنبه بیست و یکم شهریور 1390| 20:10|بهنام احمد جمالی|

کمی تنها

کمی خسته
کمی از یادها رفته                                                                                                  
خدا هم ترکمان کرده
خدا دیگر کجا رفته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدایا خیییییییییییییییییییییییییییییییییییلی دوستت دارم

|دوشنبه ششم تیر 1390| 11:48|بهنام احمد جمالی|


کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم

ومن چون شمع میسوزم و دیگر هیچ چیزاز من نمی ماند

ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم

درون کلبه خاموش خویش اما


کسی حال من غمگین نمی پرسد

ومن دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم

درون سینه پر جوش خویش اما

کسی حال منه تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم

که هردم با نسیمی میشود برگی جدا از او

ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند

|شنبه چهارم تیر 1390| 23:50|بهنام احمد جمالی|

آنگاه که غرور کسی را له می کنی،

آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،

آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،

آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری

آنگاه که حتی گوش خود را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،

آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ،

می خواهم بدانم،

دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای

خوشبختی خودت دعا کنی؟

|شنبه چهارم تیر 1390| 23:17|بهنام احمد جمالی|

بـــــه گوشــت میرســــــه روزی ....که بــعــد از تــــو چــــی شد حالــم.......

چـــه جـــوری گـــریـــه میـــکـــردم...کـــه از تو دســـت ور دارم....

نــشـــد گـــریــه کنـــم پــیــشــت....نخـــواســـتم بـــد شــه رفــتارم...

نــمی خواســـتم بفــهمی تـــو.....که مـــن طاقـــت نمـــیارم.....

دلــم واســه خــودم میــسـوخت...بــرای قـــلـــب درگـــیرم.....

یـــه روز تــو خــنده هات گفتی ..تو مــی مونی و مــن مــــیرم......

سرم رو گرم میکردم....که از یادم بـــره ایــن غـــم......

ولــی بازم شــبا تا صبح...تورو تو خـــواب میدیدم....

نمیدونســتی اینارو......چرا بایـــد میــفهمیدی...

من و دیدی ولی یکبار ازم چیزی نپرســیـــدی..........

|دوشنبه بیست و سوم خرداد 1390| 18:4|بهنام احمد جمالی|

عشق براي عشق تمنا كن، ولي خار نشو. براي عشق قبول كن، ولي غرورتت را از دست نده. براي عشق گريه كن، ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز، ولي نگذار پروانه ببينه. براي عشق پيمان ببند، ولي پيمان نشكن. براي عشق جون خودتو بده، ولي جون كسي رو نگير. براي عشق وصال كن، ولي فرار نكن. براي عشق زندگي كن، ولي عاشقونه زندگي كن. براي عشق بمير، ولي كسي رو نكش. براي عشق خودت، باش ولي خوب باش

|سه شنبه هفدهم خرداد 1390| 16:22|بهنام احمد جمالی|

تنهایی

|شنبه چهاردهم خرداد 1390| 1:45|بهنام احمد جمالی|

عزیزتر از جانم دلم برایت یک دنیا تنگ شده. با این دل بی قرار چه کنم که بی تابت است خاطرات را مرور می کند و اشک می ریزد نمی دانم تو به یادم هستی یا که نه ولی من هر لحظه به یادت هستم من را از چشم انتظاری در بیاور به تو گفته بودم از انتظار خوشم نمی اید چون قلبم طاقت ندارد لحظات را می شمارم یک به یک تا از من یادی کنی. نفسهای من به عشق تو همچون نسیم می وزند این روزها نفس هایم کند شده از بی تابی و بی قراری بیا که چشم انتظارم. دوستت دارم به اندازه تعداد ضربان قلب بی قرارم

 

|پنجشنبه دوازدهم خرداد 1390| 23:25|بهنام احمد جمالی|

|چهارشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1390| 1:56|بهنام احمد جمالی|

|سه شنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1390| 18:52|بهنام احمد جمالی|

4cnlyk6.jpg

|یکشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1390| 20:31|بهنام احمد جمالی|

|سه شنبه بیستم اردیبهشت 1390| 23:29|بهنام احمد جمالی|

|دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390| 22:23|بهنام احمد جمالی|

zxc

 

ببخشم کسانی را که هر چه خواستند با من با دلم با احساسم کردند

ومرا در دوردست خودم تنها گذاردند

و من امروز به پایان خودم نزدیکم...

 پروردگارا به من بیاموز در این فر صت حیاتم آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند

|دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390| 17:7|بهنام احمد جمالی|

خسته ام اي خدا خسته ام ...عشق !!!از كدام حكايت بي نشان حرف ميزني...عشق مرد وقتي كه خدا دستهاي من را ميان گناه وارامش رهاكرد ورفت....وقتي نگاهي براي دلم نبود...وقتي فداكاري من براي عشق وزندگي افسانه شد....ارزوهاي پاك من رنگ باخت...قلب من باغرورم شكست ومن دراوج جواني ناتوان شدم! هيچكس مرا براي خودم نخواست .... تومرانااميد كرده اي .....از خودم ....بودنم....زندگي..... چيزي براي باختن نمانده است من قماركرده ام برخلاف قانون خدا وحتي در اوج پيروزيم باختم! يك سوال....عشق را ميشود خريد؟ چه طور ميشود پاك كرد ان چه در دل است خوب وبد....پاكي و گناه..... ذهن من مثل ريشه گياه كنار مرداب پوسيده است عشق!!از كدام حكايت بي نشان حرف ميزني!!!!!!

براي نمايش بزرگترين اندازه كليك كنيد

|سه شنبه سیزدهم اردیبهشت 1390| 3:3|بهنام احمد جمالی|

یه دنیا دلم گرفته

|دوشنبه یکم فروردین 1390| 19:12|بهنام احمد جمالی|

گلسرخ اخرین هدیه اش بودبا اشک بوسیدمش به سینه ام فشردم تا صدای قلبم رابشنودبه تمام مردم دنیا پشت کردم وهنوز شاخه گل دردستم بود دیگرخسته شدم چشمهایم برق میزدوگل سرخ هدیه ای بود به به مردی که کمی انسوتر بیقرارنگاهم میکرد .چقدرنگاهش اشناست

براي نمايش بزرگترين اندازه كليك كنيد

|دوشنبه یکم فروردین 1390| 19:9|بهنام احمد جمالی|

 

 عشقم تا کی تنهایی؟؟؟دارم دق میکنم بیا و

اشکامو واسه همیشه پاک کن تنهایی داره منو از پا

 در میاره.پاهام دیگه جون نداره هر لحظه کناره

خودم حست میکنم تا دیوونه نشدم بیا و تنهاییمو

 به هم بریز بیا که وقتی باشی جون میگیرم دارم

میمیرم........................

|یکشنبه بیست و هشتم شهریور 1389| 23:44|بهنام احمد جمالی|

اینور،اونور شنیدم داری عروس میشی گلم

مبارکت باشه ولی، آتیش گرفته این دلم

خیال می کردم با منی، عشق منی، مال منی

فکر نمی کردم یه روزی راحت ازم دل بکنی

باور نمی کردم بخوای رآس رآسی تنهام بزاری

آخه یه عمر همش بهم گفته بودی دوسم داری

گفته بودی عاشقمی، به پای عشقم میشینی

می گفتی هرجاکه باشی خودتوبامن می بینی

آخ که چه دردی می کشم، ای دل بیچاره بسوز

با این همه ولی هنوز، عشقت برام مقدسه

همین که توشادباشی وبخندی واسه من بسه

بااین که می دونم برات همدم وغمخوارنمیشه

آرزو میکنم دلت یه لحظه غصه دار نشه

با این که میدونم یه روز تورو پشیمون می بینم

همیشه از خدا می خوام چشماتو گریون نبینم

با این که از دوری تو دلم داری می ِترکه

ولی به خاطرتو هم،شده می گم مبارکه،مبارکه...

|جمعه بیست و ششم شهریور 1389| 13:56|بهنام احمد جمالی|

 

یکی می پرسد اندوه تو از چیست؟
سبب ساز سکوت مبهمت از چیست؟
برایش صادقانه می نویسم
برای آنکه باید باشد ولی نیست.

|دوشنبه پانزدهم شهریور 1389| 14:42|بهنام احمد جمالی|

برایت می نویسم شاید شوی نگار من

شاید که چشمانت شود تا ابد برای من

برایت می نویسم عشق چیست؟

تبشهای دلم با نفسهایت یکیست

برایت می نویسم چون که دوستت دارم

این تویی عشق باکم.نازنینم.مهربانم..

برایت می نویسم از شوق دیدار

ز جادوی نگاهت قلب من گشته گرفتار

برایت می نویسم از خاطراتم

از آن تجربه های بی ثباتم

برایت می نویسم از جدایی!!

ولی نه..!! معنی ندارد تا که با من هم صدایی..

برایت می نویسم عشق ویران می کند

خدایا این کیست که در قلبم بادشاهی می کند؟؟!

|پنجشنبه دهم تیر 1389| 16:29|بهنام احمد جمالی|

من این پایین نشستم سرد و بی روح
تو داری می رسی به قله ی کوه
داری هر لحظه از من دور می شی
ازم دل می کنی مجبور می شی

تا مه راه و نپوشنده نگام کن
اگه رو قله سردت شد صدام کن!
یه رنگ مرده از رنگین کمونم
من این پایین نمی تونم بمونم.

منم اونکه تورو داده به مهتاب
کسی که روتو می پوشونه تو خواب
کسی که واسه آغوش تو کم نیست
میخوام یادم بره دست خودم نیست

خودم گفتم که تلخه روزگارت
من و بیرون بریز از کوله بارت
دلم می مرد و راهِ بغض و سد کن
به خاطر خودت دستاتو رد کن

با چشم تر اگه تو مه بنشینی
کسی شاید شبیه من ببینی
تا مه راه نپوشونده نیگام کن
اگه رو قله سردت شدم صدام کن
یه رنگ مرده از رنگین کمونم
من این پاااایین نمی تونم بمونم
|دوشنبه هفتم تیر 1389| 17:9|بهنام احمد جمالی|

  بهنام احمد جمالی

|شنبه پنجم تیر 1389| 14:38|بهنام احمد جمالی|

mihanfa